26 augustus 2011

Zion Canyon

Een dagje op pad naar de volgende canyon in ons reisschema. De jongens op voorhand maar aangegeven dat dit de laaatste is en dat ze, als ze zich een beetje gedragen, extra punten kunnen verdienen. Dat helpt!
De rit naar Zion is maar een kleine drie kwartier, dus dat valt mee met in de auto zitten. In het park wordt je vervoerd met bussen van het ene uizichtpunt naar het andere. We besluiten maar gelijk in de bus te blijven tot het laatste punt. Hier loopt een rivier een nog diepere en nauwere kloof in. De rivier is voor de mannen natuurlijk topvermaak. Er doorheen waden, dammetje bouwen en meer. Het pad naar de kloof is prima te doen en tijdens deze wandeling de ene eekhoorn na de andere eekhoorn. De konijnen van de canyon, zeg maar. De eekhoorn krijgt nu ook een naam van Julian: Bollie. Er is nu geen houden meer aan. Geweldig.

Pap, krijg ik een punt voor een eekhoorn? Nee, er zijn er zoveel, voor je het weet heb je de 100 punten gehaald.
Pap, krijg ik een punt als ik er eentje aai? Eerst nee, maar later ok als ik zie dat die beesten te snel/schuw zijn en Ole en Juul eigenlijk niet durven. Later is het ze toch gelukt. Met eikeltjes de beestjes gelokt en geaaid. Ook Tobias fanatiek meedoen.
Pap, hoeveel is een vlinder waard? Pap hoeveel is een dooddoener waard? Een wat????
Het puntensysteem werkt dus goed voor zo'n dagje uit.

De canyon is beslist de moeite waard. Ik was eerst bang weer naar rotsen te moeten kijken, de zoveelste, maar er is meer te zien als je zoekt. In hè woestijn klimaat kom je verassend genoeg verschillende micro klimaten tegen met reptielen en veel andere soorten. Daartussen tropisch regenwoud, moeras en regenklimaat.

Een paar routes gelopen in dit park die allemaal de moeite waard zijn geweest en de kids alleen op eekhoorn jacht.
Een van de routes veraste ons doordat we op enkele meters afstand (2 mtr) een hert tegenkwamen. Deze bleef rustig doorbraden terwijl de goudlagen zich aan het beeld stonden te vergapen. Wij ook dus. Vederop bij een vijver een waanzinnig stuk natuur weer. Het water sijpelt als regen tussen de rotsen naar beneden en vormt weer een totaal ander klimaat.

De natuur blijft prachtig en variërend.


Puntenstand
Ole heeft nu een totaal score van 80 punten
Julian volgt op de voet met 79 punten.

25 augustus 2011

St. George: heet zoooo heet

Maandag op weg dus naar St. George. De jongens waren gezellig en kregen hier punten voor. Omdat we wat meer tijd hadden zijn we bij Cedar national monument gestopt. Weer een mooie canyon; maar in vergelijking met wat we gezien toch minder. Omdat we in de bergen waren, was het zonnig maar koud. Rond de 16 graden. Toen we verder reden naar St. George, liep de temperatuur al snel op naar de veertig graden. Fred wilde graag een leuke lunch tent opzoeken en op goed geluk zijn we op St. George boulevard eraf gegaan... En op goed geluk naar brick oven pasta/pizza gegaan. Uitzonderlijk goed gelunched. Mjammie. Toen naar de supermarkt en naar het huisje. 
An Sich een prima huisje maar wel met heel veel spiegels ( je zal maar een complex hebben) en veel spreuken (live, love and laugh in allerlei variaties). Fred noemt het verder nog een ouderwets huis want de afwasmachine moet een hendel worden aangezet.... 

Een nadeel van St. George is de hitte. We hadden een beetje gehoopt dat zo rond eind augustus het gemiddelde weerpatroon zou aanhouden. Maar helaas, de temperaturen zijn meer dan boven gemiddeld. Vandaag woensdag wees de temperatuur meter 107 graden fahrenheit aan. Dit is bijna 42 graden!!!!!!!! 's ochtends valt de hitte nog wel mee. Gisteren en vandaag hielden we het bij zwembad wel vol tot een uurtje of twee. Maar daarna is het voor niemand te doen, op het balkon niet en in zwembad niet. Alleen binnen in de airco is het veilig. 
Gisteren baalden Fred en ik ervan. We zagen er tegenop om een hele week "opgesloten" te zijn in St. George. we zijn van elke vakantie gewend dat zo'n dipje erbij hoort. De jongens vinden zwemmen en in middag in huisje rondhangen heerlijk. Lekker dvd van scooby doo kijken en zoveel mogelijk op de i-pad. Ook al is het vakantie, wij vinden dat daar grenzen aan zitten. Gisteren er maar een nieuwe routine van gemaakt door in de middag te borrelen en pas na zessen.
terug naar zwembad en dan pas na achten op balkon te BBQ-en. Dan is het nog steeds boven 30 graden. Tegelijkertijd nieuwe plannen
gemaakt. We blijven hier geen zeven nachten, maar vijf en maken op donderdag (morgen) een uitstapje naar zion. Vrijdag nix en zaterdag langs las Vegas en dan naar buena park (bij los Angeles). Daar voor drie nachten hotel gereserveerd bij pretpark knotts Berry's farm. Dan naar laguna beach voor laatste drie nachten. In die omgeving is het rond de dertig graden. Dus wat normaler. Verder is het voor family heerlijkom naar groot pretpark te gaan! Zo verzinnen we overal wat op en maken het leuk met in St. George.
Overigens vind Toby otellen nog steeds leuker. Herkent ie de gele Amerikaanse schoolbus en houd ie ook hee
Erg vam het midgetgolfen in clubhouse. Een hockey jongen zo als het nu lijkt!
'.






22 augustus 2011

Bryce Canyon

Bryce Canyon.

Vandaag was eigenlijk een sof dag. Een dag dat je eigenlijk het liefst in je bed zou willen blijven. Maar ja, we zitten in Bryce Canyon national park, dus gingen we vol goede ,oed het park in om de mooie dingen te bekijken. De jongens werkten helaas niet erg mee. Met horten en stoten dus een aantal mooie viewpoints bezocht. Wij vonden het natuurlijk geweldig, de jongens vonden er geen klap aan. Vooral toen het in de verte ging bliksemen en donderen. Tobias deed het in zijn broek (later ook letterlijk, getsie). De rest van de middag maar rustig aan gedaan, en 's avonds in een middelmatige tent gegeten en gelukkig een fles wijn te pakken gekregen.
Niet te vergeten nog twee leuke dingen vandaag: ole heeft een mooi liedje gemaakt: ik ben een tovenaar van niks. 
We hebben vandaag een geweldig souvenir gekocht: een zandstenen sculptuur van twee arches (bogen). 
Vandaag was eigenlijk een sof dag. Een dag dat je eigenlijk het liefst in je bed zou willen blijven. Maar ja, we zitten in Bryce Canyon national park, dus gingen we vol goede ,oed het park in om de mooie dingen te bekijken. De jongens werkten helaas niet erg mee. Met horten en stoten dus een aantal mooie viewpoints bezocht. Wij vonden het natuurlijk geweldig, de jongens vonden er geen klap aan. Vooral toen het in de verte ging bliksemen en donderen. Tobias deed het in zijn broek (later ook letterlijk, getsie). De rest van de middag maar rustig aan gedaan, en 's avonds in een middelmatige tent gegeten en gelukkig een fles wijn te pakken gekregen.
Niet te vergeten nog twee leuke dingen vandaag: ole heeft een mooi liedje gemaakt: ik ben een tovenaar van niks. 
We hebben vandaag een geweldig souvenir gekocht: een zandstenen sculptuur van twee arches (bogen). 
Fred heeft z'n dag echter meer dan goed gemaakt.....
Lees maar verder:

Ik ben tegen achten alleen naar Bryce vertrokken om even zonder kinderen te kunnen genieten van het uitzicht en de natuur. Een welkome afwisseling.
Bij sunset point genoten van een aantal natuurverschijnselen: de zon, de regen, onweer en bliksem in de verte en een prachtige hele-halfronde regenboog hoog aan de hemel. Prachtig.
Ik dacht natuurlijk niet veel mensen te zien, maar bij aankomst op de parkeerplaats was deze toch wel erg vol. Jammer, ben dus niet alleen. Maar door de regen die evenlater neerdaalde zagen al vrij snel velen af van een bezichtiging. En na nog iets harder regenen was het helemaal prijs, nog minder mensen. Bijna helemaal Remi.
Maar vreemd verschijnsel: ik sta in de regen, maar vijf meter verder is het droog. Weer terug, nat en verdeed droog. Leuk om mee te maken.
Het uitzicht bij Sunset Point is fantastisch, wat een kleuren en wat een uitzicht. Nu even alleen genieten zonder het gemor en geklaag van jongens.
Op de weg terug toch even verder het park nog ingegaan. De verschroeide aarde vlamt hier en daar iets op, maar door de regen rookt de aarde enorm + geuren. Het geeft iets spookachtigs in het donker wordende licht.
Ik heb even heerlijk alleen genoten.

21 augustus 2011

Lake Powell

Op een onbewoond eiland, is het alle dagen feest! Dit liedje schoot me te binnen, nu we hier op een eilandje in padre bay in lake powell zitten. Het is dus heerlijk rustig en lekker warm. De jongens spelen in het zand en in de (gehuurde) speedboat. Vandaag dus de boot. In plaats van de auto. Ole en juul mogen ook af en toe sturen en dan zien we apetrotse blikken. Helaas doet juul dit met een gehavende voortand, het nieuwe stuk is er weedom af. Volgende week in St. George maar opzoek naar de tandarts. 

Gisteren dagje Page gedaan. Niet teveel zoals beloofd aan de mannen.
Gestart met fikse wandeling naar uitzichtpunt Horseshoe Bend.helaas werkte Toby niet mee, ondanks alle pogingen is hij halverwege ermee opgehouden. Wij wel gezien en wederom magnifiek. Je loopt er naar toe en totde laatste stap denkje wat kan het zijn. Totdat je het ziet. Je hebt wel het gevoel dat je er zo in kan vallen.

Daarna niet naar antelope canyon; te lange rij en veel te warm wel naar Glen canyon dam.
Die was indrukwekkend; meer dan 200 meter hoog, het koste acht jaar om te bouwen vanaf 1957 en vanaf diemtijd is dus lake powell ontstaan. Prachtig meer omringd door vele, vele rotsen.... Overigens schrijf ik dit laatste deel van het blog in bryce canyon, omdat de i-pad niet tegen de hitte kon. Na de boot zijn we - tot ongenoegen van ole - in auto gestapt en gereden naar bryce. Dat was twee uurtjes verderop. Een prachtige, unieke regenboog gezien. Heel kort door het wolkendek maar heel dik; waardoor de kleuren goed uitkwamen!
Na zevenen zijn de mannen nog het zwembad ingedoken en heb ik(Anna) eten gekocht. Helaas niet veel keuze dus wederom broodjes en sla/komkommer. Morgen dus naar bryce; is 1 Mile verderop, overmorgen naar het huisje in St. George. Volgens mij verheugt iedereen ook wel op het niets doen aldaar. Ben benieuwd of dit lukt. Aan ole beloofd dat ik allleen naar zion wil cq moet van mezelf. Dus wie weet 6 dagen niksen